De Tweede Revolutie in Egypte

Een land op weg naar bevrijding

Het land roept, de mensen roepen, de mensheid roept, de wereld roept…
Wie roept er niet om bevrijding?
Zij die geen stem hebben en geen gezicht roepen niet…
Toch wordt er nu voor hen geroepen.
Er klinkt een roep voor bevrijding!

Sinds vrijdag 28 juni roept Egypte. Twee dagen ervoor heb ik mijn zakenpartner Mohamed in Siwa gebeld. Hij vertelde over dat wat er op 30 juni stond te gebeuren. Er zou weer een revolutie komen. Hij vertelde ook dat er weer geen brandstof was. Net als tijdens de eerste revolutie en sommige andere momenten sindsdien. Er staan weer enorme rijen voor het benzinestation. Mohamed zelf heeft besloten te gaan lopen. In Siwa kan dat. Siwa is gelukkig veilig en daar hebben ze altijd genoeg te eten en te drinken. Siwa is een ware oase in deze roerige tijden!

Siwa is okee, maar vrijdag 28 juni blijft Egypte roepen. Zondag stond immers de demonstratie gepland. Zondag 30 juni was het een jaar geleden, dat Morsi tot president gekozen werd met een nipte meerderheid van 51%. Een jaar nadien is de werkloosheid toegenomen, zijn de voedselprijzen enorm gestegen en is de toeristenstroom nog steeds niet op gang gekomen. Er wordt zelfs gezegd dat het leven onder Mubarak beter was.

Meditatie voor de weg van bevrijding

De roep van het land houdt aan. Tijdens de basiscursus van 30 juni mochten we een meditatie doen voor het land en de mensheid. Hierbij een stukje uit de meditatie:

“Ik wil jullie vragen even met mij mee te reizen naar het land Egypte. Het verhaal van dat land en wat er nu gaande is, is ons verhaal. Het is het verhaal van de wereld en van de mensheid die zich wil bevrijden. Vandaag, een jaar nadat president Morsi gekozen is, wil een groot deel van de Egyptenaren beginnen aan de volgende revolutie. Zij hebben zich ruim twee jaar geleden bevrijd van de ene dictator, maar een andere teruggekregen. Het gaat zelfs slechter met het land en de mensen dan voorheen. Hoe vaak gebeurt het niet met ons, dat als wij ons willen bevrijden van één van die delen die ons regeert, er een volgend deel komt die ons gaat regeren? Pas als we uiteindelijk alle stappen gezet hebben, ieder deel in ons overwonnen hebben en iedere cel van ons lichaam voelt “Ja, we willen die vrijheid!”… pas dan zal het moment daar zijn van realisatie van die vrijheid. Vrijheid is een keuze die je steeds opnieuw moet bekrachtigen.

In Egypte werd alle brandstof op rantsoen gezet. Niemand kon meer reizen, zodat de mensen niet uit het hele land naar Caïro konden komen. Hoe vaak saboteren we niet onszelf, zetten we onze brandstof op rantsoen, zeggen we dat we moe zijn, dat we de kracht er niet voor hebben? Hoelang tolereren we dat nog van onszelf? We willen vrijheid, maar zijn we toe aan die vrijheid? Dat is de vraag. De Egyptenaren willen vrijheid, maar zijn ze er aan toe na jaren van onderdrukking?

Egypte laat ons zien wat er met ons als mens en als mensheid gaande is. Reis even met mij mee naar Caïro, de moeder van de wereld…”

Toen mochten we voor het land, de mensen en de wereld een hercreatie neerleggen voor de weg van bevrijding. Wij en de Egyptenaren willen zo graag, maar die weg naar vrijheid is/was nog behoorlijk geblokkeerd. Gelukkig mag daar nu verandering in gaan komen, zodat de keuze van de mens voor vrijheid makkelijker bekrachtigd kan worden.

Wat gebeurt er nu werkelijk?

De ochtend van 1 juli, de eerste dag van mijn vakantie, wordt het mij duidelijk. Het volgende is energetisch gaande.

Tijdens de eerste revolutie kwamen de energieën van het oude Egypte los. De farao’s verlieten hun beelden en hun land. Zij lieten het over aan de mensen. Veel zielen die vast zaten aan en in Egypte kwamen vrij. Het was een ware uittocht. Ook ik werd bevrijd van mijn spirituele familie. Ik liet mijn oude thuis Egypte los om Nederlandse te worden. Zie artikel “De Evolutie van het bewustzijn van Egypte”.

Nu ruim twee jaar later vindt er weer een revolutie plaats. De collectieven die we de afgelopen weken hebben mogen aanraken met de workshops over mannelijke en vrouwelijke energie, de oorzaak van depressiviteit en seksualiteit in de Nieuwe Energie, worden nu in dit land losgemaakt. Tevens zaten op vele plekken zielen nog werkelijk gevangen. Deze groepen worden nu voorzichtig aangeraakt.

Daarnaast hangt het collectief van het seksuele energievirus zwaar boven Egypte. Het is hier niet sluimerend aanwezig, maar leeft in de mensen. Het seksuele energievirus is het virus van onderdrukking dat zich in de seksuele energie en in de mind huisvest, maar ons als mens de afgelopen eeuwen volledig beïnvloed heeft. Dit virus is sterk aanwezig in de mind van de Egyptenaren. Dat zien we terug in de constante herhaling die in hun gesprekken en gedachten plaatsvindt. Even een voorbeeld. Onderling zullen ze dingen minstens drie keer vragen. Als ze bijvoorbeeld de weg vragen, dan gaat dat zo. De een: “Wat is de weg naar ….?” De ander: “Wat zeg je?” De een: “Wat is de weg naar …?” De ander: “Waarheen?” De een: “Wat is de weg naar…?” De ander: “Je bedoelt naar …?” De een: “Ja naar…” Dan komt pas het antwoord. Het is niet dat ze het niet snappen of niet verstaan, maar de mind is op deze wijze geprogrammeerd. Het seksuele energievirus zit ook diep in de seksuele energie van de Egyptenaren. Uiteraard niet alleen bij de Egyptenaren, maar zij laten het wel duidelijk zien. Vandaar al dat nieuws over die verkrachtingen. Het komt nu naar boven. Klaar om hercreatie te ontvangen!

Egypte speelt hierin weer een voortrekkersrol voor de wereld. Egypte gaat dat wat energetisch is vrijgemaakt weer als eerste manifesteren. Mocht het hierdoor op de aarde uit de hand lopen, dan zal het leger ingrijpen en stabiliteit brengen. Het leger blijft nog even nodig om de weg van de Egyptenaren naar bevrijding te stabiliseren. Kippenvel had ik dan ook toen ik gisteren de helikopters over het Tahrirplein zag vliegen.

Tevens hadden de Egyptenaren zich tijdens de eerste revolutie wel bevrijd van het oude regime, maar er lag nog geen nieuw plan klaar binnen bereik. Tijdens de tweede revolutie hopen we het plan neer te kunnen gaan leggen, als die oude collectieven, zoals hiervoor genoemd, verdwenen zijn. Dan kan Egypte gaan bouwen aan zijn nieuwe toekomst.

Vakantie?!?!?!

“Ik was er tijdens de eerste revolutie. Als ik er moet zijn tijdens de tweede, dan is dat zo.”, zei ik zondag nog. Kennelijk is het zo gepland net als de vorige keer, want donderdag vlieg ik naar Egypte. Ik heb een heerlijke vakantie gepland aan de Rode Zee. (Geen zorgen. Ik ga naar veilig gebied.)

Mijn vakantie is dus begonnen op 1 juli. De dag tevoren had ik nog gezegd, dat het fijnste van vakantie is, dat ik dan even met mijzelf bezig kan zijn. Tja, maar als het land Egypte roept, dan ben ik er. Al is het niet meer mijn land, toch zal er altijd die verbinding zijn. Het is als een kind dat op een gegeven moment volwassen wordt, zijn eigen beslissingen maakt en zijn eigen weg gaat. Je dient dat kind dan los te laten en eigen verantwoordelijkheid te laten nemen. Maar er is geen ouderlijk oor dat niet de noodkreet van het kind voelt om het te ondersteunen op de weg naar zelfbevrijding.

Egypt here I come!

2 juli 2013
Door Aleiah van der Zant
© Aleiah – Guiding your journey home
Deze tekst mag doorgegeven worden aan iedereen, zolang de datum, auteur en copyright vermeld worden.

Geef een reactie